Gündəliyim®

Gündəliyin Nəbzini Tut

Beyin və Qəlb gözlərim qapalı, hərəkətsiz qalmışam…

Posted by gundeliyim on 19 July 2007

Naib Ələkbərov

naib16@yahoo.co.uk

Hər vaxtınız xeyir olsun! ALLAHDAN hamıya cansağlığı və müvəffəqiyyətlər arzulayıram!

Bu gün səhər yuxudan qalxdım. Üstümdə qəribə bir ağırlıq hiss elədim. Ayağa qalxmaq istədim. Olmadı. Sağa sola dönmək istədim. O da olmadı. Gözlərimi açdım, bir az ətrafa göz atdım. Üzərimdə olan və məni hərəkətsiz yatağa məhkum edən bu qəribə ağırlığı fikirləşmək istədim. Xilas olmalıydım bu yükdən. Ayağa qalxmalıydım çünkü. Bir ömür boyu yataqda qalacaq
deyildim ki!
Təkrar bir cəhd ilə məni özünə məhkum edən bu yataqdan uzaqlaşmaq istədim. Gücüm çatmadı. Bütün bədənimdəki oynaqlarım elə bil ki funksiyalarını itirmişdilər. Elebil ki dörd tərəfimi daş divarla hörüb məni də içinə atmışdılar. Elə bil ki, ayaqlarıma yüz illərin ağırlığını bağlamışdılar. Elə bil ki, əllərimi işlədiyim günahlarımın kəndirləriylə möhkəm-möhkəm bağlamışdılar məni hərəktsiz qoymaq üçün.

Bir az heç bir hərəkətə cürət belə etmədən yerimdə eləcə donub qaldım. Bu mənim içindən xilas olmaq istədiyim və xilas ola bilmədiyim məcburi hərəkətsizlik idi. Gözlərim açıqdı, ətrafımı görə bilirdim. Ancaq beyin və qəlb gözlərimin bağlı olmasına görə ətrafımda olanları qiymətləndirə bilmirdim. Beyin gözlərim necə də açıq olsunlar ki? İllərcə mənim yerimə başqaları düşünmədi mi? İllərclə məni düşünməkdən məhrum etmədilər mi? İllərcə düşünməkdən məhrum edildiyi üçün düşünməyi unutdu beynim… Gözləri kor oldu illərcə görməkdən məhrum edilən beynimin. Ancaq baxmağın görmək üçün kifayət olduğunu söylədilər mənə. Beynimin istifadəsinə, ağlına ehtiyac qoymadılar illərcə. Qəlb gözlərimə qalanda, onlar da görmürlər daha. Əvvəlki kimi “bum, bum”la vurmur daha qəlbim. Qəlbimin gözlərinə əvvəl olduğu kimi qan axmır daha. Çünki, qəlbimin gözlərinə o qanı daşıyan gözün qan damarlarını kəsiblər. Qəlbimin gözləri qansız qaldığı üçün kordurlar. Qəlbim də vurmur daha əvvəl olduğu kimi “səsli küylü”. Mən qəlbimi yaşada bilmədiyimdən, qəlbim də məni yaşada bilmir indi.

Bəli, bu gün sabah yataqdan qalxa bilmədim. Üzərimdə özümsüzlüyün yükü vardı. Özümsüzlük yükü çox ağırdır. Daşımaq mümkün deyil. Özümsüzlük yükü ilə yaşamağımız Mümkünsüzdür! Bu yükdən xilas olmağımız lazımdır! Bizi yatağa bağlayan, hərəkətsiz qoyan bu yükdən. Bu yükdən xilas olmaq üçün də özümüz zənn etdiyimiz özümsüzlükdən xilas olmaq lazımdır! Biz silkinməliyik, özümüzə geri dönməliyik!

Hərəkətsizəm indi…Hərəkətsiz qalmışam…. Özümdən uzaqlaşdığım üçün… Beyin və qəlb gözlərim kor olduğu üçün… Özümsüz yaşadığım üçün… Hərəkətsiz qalmışam…

Özümə dönməliyəm! Beyin və qəlb gözlərimi açmalıyam! bir ömür boyu yatağa məhkum olub hərəkətsiz qala bilmərəm ki!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: